|
|
|
|
|
"Never be in a
hurry; Deze liefdevolle woorden, ons nagelaten door Francis de Sales, bereikten me als een echo uit lang vervlogen tijden, en waren me deze laatste weken tot gids; ik liet ze diep in mezelf resoneren, proefde de oprechtheid ervan. Telkens wanhoop en paniek me als een golf overspoelden probeerde ik ze me weer voor de geest te halen; de weerklank en essentie van hun boodschap stemden mij weer tot rust en innerlijke vrede. Eens mijn evenwicht hervonden, was ik onbewust bezig dit inzicht ook rondom mij te verspreiden; … op een of ander subtiel niveau volgde het mij ’s ochtends vroeg, terwijl ik me door de kleine Brugse straatjes naar het werk begaf; niet langer gehaast – maar genietend van elk moment, doorgebracht in het nù – wat me de gelegenheid bood opnieuw te kunnen genieten van de kleine dingen, en ze niet inderhaast voorbij te fietsen.
Ook ik volg haar in gedachten, misschien zet ze zichzelf wel een vers kopje thee, of neemt ze de ochtendkrant nog even door. Het gehots van mijn fietsbanden op de keien dwingt me weer te ’focussen’, en het peignoirvrouwtje achter me te laten. Kijk daar nou, een oudere dame probeert op een drafje haar hondje wat beweging te geven, beiden lijken even stram, maar hun wederzijdse genegenheid spreekt boekdelen.. Het verkeer loopt vast, we volgen stapvoets het spoor van een vuilniskar die karton en PMD komt ophalen, en ik schiet tussen de aanschuivende wagens door, tot ik plots het lachende gezichtje van een vriendin ontwaar, en haar vrolijk lachende groet klinkt helder in de nog knisperende ochtendlucht .. Onze paden kruisen zich; haar beeld zet zich vast in mijn herinnering, en geeft mijn dag glans. Ooit werkten we samen in dezelfde afdeling, en toen was al duidelijk .. ik kon in haar hart kijken, en zij in het mijne .. Er ligt een zweem van begrip, mededogen en zachte goedheid in haar blik, welke mij telkens raakt. Liefdevolle aandacht, een luisterend oor, hoekstenen waarop échte vriendschap wordt gebouwd. Haar parelend klinkende lach volgt me, en legt een warme deken rondom mijn zingende hart. Dit wordt een ochtend om te koesteren, weerom een ‘dag vol gouden glans’..
Mijn blik streelt de lila- en witgekleurde krokusjes, in schoonheid geëvenaard door wilde blauwe boshyacintjes. Samen vormen ze een lieflijke streling voor het oog, en bloeien dat het een lieve lust is. Hun kleurrijke verschijning herinnert me aan de belofte van een nieuwe lente, aan telkens opnieuw geboden kansen op warmte en geluk.
"Never be in a hurry; do everything quietly and in a calm spirit. Tante Danny
*)
|