|
Have a little faith in me ..
Hij rent van me weg, doch voor hem is er geen ontsnappen meer aan.
De gootsteen is een spinnen-val, en zijn gerén houdt mijn blik gevangen. Ik had nochtans andere plannen toen ik vanmorgen – slaapdronken - de keuken in slofte.
Vier hongerige poezen verdringen elkaar in een wedloop om mijn aandacht, hun staarten vervlochten in een goedgehumeurd vraagteken ..
Dit ochtendlijk eerbetoon valt niet te negeren; plichtsgetrouw open ik de ‘lekkere korreltjes-kast’ en laat mijn gedachten alweer afdwalen, doch plots neemt mijn ooghoek beweging gewaar.. en ik bevries.
Een onderzoekende blik in de gootsteen later wordt mijn vermoeden bevestigd; ja hoor, daar zit ie, Annie M.G. Schmidts eigen ‘Sebastiaan’ ..
Hij rent paniekerig rondjes in de gootsteen, alsof hij beseft .. zijn leven is geen knip voor de neus meer waard, eens ‘the fury lot’ hem in het vizier krijgen..
Hier is onmiddellijk handelen geboden. In no time gaat de reddings-aktie van start, en een tel later sta ik lenig als een berggeit op mijn tenen bovenop het wankele keukenstoeltje te wiebelen, en gooi gelijk het keukenraam wijd open.
Deze ongewoon heldhaftige, niet voor herhaling vatbare ochtendlijke aktiviteit zet zich voort in .. ‘operatie schotelvod’- doch elke behoedzame poging van mijnentwege - het afwasdoekje rondom het angstige spinnenlijfje te draperen, - welke dus met enige zekerheid redding en soulaas zouden kunnen bieden - worden door Sebastian helemaal niet als dusdanig op prijs gesteld, noch geapprecieerd; sterker nog; vol hernieuwde moed onderneemt hij verwoede pogingen mijn peignoirmouw in te rennen..
Intussen krijgen ‘the hungry four’ het op hun heupen, en bieden tot mijn ontzetting ijverig hun diensten aan ..
Vol overgave hernieuw ik mijn pogingen Sebastian in mijn vod te laten verdwalen, om hem zodoende, eens zijn pootjes in de vod vasthaken, door het keukenraam de vrijheid ‘in te zwieren’.
Ik hoor het mezelf zeggen, ‘Have a little faith in me ..’ en nét, als het uitzichtloos begint te worden, lukt het .. hij verliest het noorden, blijft haperen, en met een elegante zwaai belandt hij pardoes in de bloembak aan de buitenkant van het keukenraam, welk ik even later triomfantelijk kan dichtklappen.
Echter, mijn enthousiasme wordt vlug getemperd .. schouderklopjes noch … felicitaties worden mijn deel; doch teleurgestelde poezenblikken verdwijnen alras, met het tevoorschijn toveren van verse ‘krakelingen’, en opgelucht schenk ik mezelf een welverdiende kop thee in.. eind goed, al goed ..
Terwijl mijn hand achteloos het lepeltje dezelfde ‘spinnerondjes’ in het theekopje laat draaien, begint het me langzaam te dagen dat mijn gedrag soms verdacht veel gelijkenissen vertoont met dat van mijn ‘kleine protegée’.. ook ik heb de neiging wég te rennen van mensen en dingen die het – achteraf bezien – wel degelijk goed met me voorhadden; ook ik laat ‘paniek’ soms de overhand nemen, als de veranderingen die zich in mijn leven aandienen, mijn veilig uitgesleten paden dreigen te verstoren.
Misschien is het wel goed even stil te staan bij de dingen die anderen op ons pad brengen, en niet zomaar blindelings wég te rennen van het onbekende.
Inspiratie was wel het laatste wat ik nog voor het ontbijt in de keuken dacht aan te treffen.
En toch, dit kleine spinnewezentje hield me een spiegel voor..
Niet zonder enige zelfspot bedenk ik even later dat ik die ‘have a little faith in me’ niet eens op mijn ‘eigen palmares’ kan zetten, doch dat deze lyrics - singer-songwriter John Hiat - in ’89 een universele hit bezorgde
When the road gets dark, and you can no longer see
Just let my love throw a spark, and have a little faith in me..
And when the tears you cry, are all you can believe
Just give these loving arms a try, and have a little faith in me..
And when your backs against the wall, just turn around and you will see
I will catch, I will catch your fall, just have a little faith in me !
Effe luisteren ..
http://www.youtube.com/watch?v=8UkKTlzyLhQ
‘Catchy’, niet ?
Om het goed te maken, hier dan - dient het nog gezegd ? – van de hand van de ongelooflijk getalendeerde doch inmiddels in mei 1995 overleden Annie M.G. Schmidt –– de énige! échte! en onvergetelijke! spin .. ‘Sebastiaan’ !
Dit is de spin Sebastiaan
Het is niet goed met hem gegaan
Luister!
Hij zei tot alle and're spinnen:
Vreemd ik weet niet wat ik heb,
maar ik krijg zo'n drang van binnen
tot het weven van een web.
Zeiden alle and're spinnen:
O, Sebastiaan, nee Sebastiaan
kom, Sebastiaan, laat dat nou,
wou je aan een web beginnen
in die vreselijke kou??
Zei Sebastiaan tot de spinnen:
't web hoeft niet zo groot te zijn,
't hoeft niet buiten, 't kan ook binnen
ergens achter een gordijn
Zeiden alle and're spinnen:
O, Sebastiaan, nee Sebastiaan,
toe, Sebastiaan, toom je in!
Het is zo gevaarlijk binnen,
zo gevaarlijk voor een spin.
Zei Sebastiaan eigenzinnig:
Nee, de drang is mij te groot.
Zeiden alle and'ren innig:
Sebastiaan,
dit wordt je dood!
O, o, o, Sebastiaan...
Het is niet goed met hem gegaan...
Door het raam klom hij naar binnen.
Eigenzinnig! En niet bang!
Zeiden alle and're spinnen:
Kijk, daar gaat hij met zijn drang!
Na een poosje werd toen even
dit berichtje doorgegeven:
Binnen werd een moord gepleegd.
Sebastiaan
is opgeveegd.
Gevoelige zieltjes, die na het lezen van deze kommer en kwel ietwat beduusd achterblijven, neem ik graag bij de hand .. kom maar mee .. Anna met haar blog ‘Lover for Books’ weet het weer goed gemaakt ..
http://loverforbooks.blogspot.com/2009/02/annie-mg-schmidt.html
Neem vooral ook eens een kijkje in haar lijst van ‘Kindred Spirits’, waarvan enkele al geruime tijd ‘mijn favorieten’ waren; het is me dan ook een genoegen jullie aan haar voor te stellen ..
Genieten maar !
Tante Danny |
|
